У Любанскай раённай цэнтральнай бібліятэцы імя І.А. Муравейкі адбылася прэзентацыя кнігі Анатоля Вялічкі — зборніка артыкулаў «Акрыляе жыццё – бацькоўскай хаты цяпло»

У кожнага чалавека ёсць свой «намолены куток». Для нашага госця гэта – родная хата, бацькоўскі парог. Менавіта таму яго новая кніга мае такую цёплую назву: «Акрыляе жыццё – бацькоўскай хаты цяпло».

У Любанскай раённай цэнтральнай бібліятэцы імя І.А. Муравейкі прэзентавалі кнігу Анатоля Вялічкі. Ва ўтульнай чытальнай зале адбылася знакавая падзея для ўсіх аматараў роднага слова і краязнаўства — прэзентацыя зборніка артыкулаў Анатоля Іосіфавіча Вялічкі «Акрыляе жыццё – бацькоўскай хаты цяпло». Гэтая кніга — не проста збор тэкстаў, гэта споведзь чалавека, які праз усё жыццё пранёс любоў да вытокаў, да той самай «бацькоўскай хаты», што дае сілы і веру ў будучыню.

Падчас сустрэчы аўтар падзяліўся гісторыяй стварэння зборніка, адзначыўшы, што галоўнай матывацыяй для яго было жаданне захаваць памяць пра людзей-працаўнікоў і тыя маральныя каштоўнасці, якія закладаюцца ў сям’і. Артыкулы, якія ўвайшлі ў кнігу, ахопліваюць розныя перыяды жыцця аўтара і краіны. Кожная старонка прасякнута глыбокай павагай да землякоў. Як адзначыў сам Анатоль Іосіфавіч, «пакуль мы памятаем сваіх продкаў, пакуль жыве ў нашых сэрцах цяпло роднага дома — мы моцныя як народ».

На прэзентацыю завіталі калегі аўтара, удзельнікі аматарскага аб’яднання “Жывіца”, прыхільнікі творчай дзейнасці аўтара і жыхары горада. Сустрэча прайшла ў фармаце жывога дыялогу. Госці дзяліліся сваімі ўспамінамі, задавалі пытанні пра творчы шлях Анатоля Вялічкі і абмяркоўвалі важнасць захавання сямейных архіваў. Душэўнасці вечару надалі музычныя нумары і чытанне ўрыўкаў вершаў самабытнага паэта. Кніга як запавет, выданне «Акрыляе жыццё – бацькоўскай хаты цяпло» стане каштоўным набыткам для фондаў бібліятэк. Гэта выдатны дапаможнік для тых, хто цікавіцца гісторыяй свайго краю і шукае адказы на вечныя пытанні аб сэнсе жыцця і пераемнасці пакаленняў.

Напрыканцы сустрэчы ўсе жадаючыя змаглі атрымаць аўтограф аўтара і зрабіць памятнае фота. Кніга пайшла да чытача, каб несці святло і тое самае «бацькоўскае цяпло», якое акрыляе кожнага з нас.